przetrwanie
probuje wszystkiego...moze pisanie pomoze..ponoc ludzie z ciezkimi przezyciami powinni pisac...
wiec pisze...
walcze...moze nie walcze ale tkwie w depresji...
leki biore juz dlugo i jest jakby lepiej ale to nie to ...
nie wiem czy to jest konsekwencje przezyc z dziecinstwa i nie tylko ,czy tez obciazenie dziedziczne....
lekarze twierdza ze jedno z drugim...jednak literatura wskazuje tylko na 35% dziedzicznosci...terapie jak na razie nie przyniosly skutkow...nie radza sobie ze mna,takie odnosze wrazenie....
pewnie,polowe ich literatury mam na polkach...
od grudnia zaczynam nowa...moze bedzie leprzy efekt...na razie biore mianserin i tyje o zgrozo! a ponoc jest praktycznie pozbawiony skutkow ubocznych.Codziennie sobie powtarzam,ze bedzie lepiej ,ze warto zyc,musze odchowac dzieci,jestem im to winna...nie moge je zostawic...
boje sie ze moze ktoras odziedziczyla moje ferelne geny...
ja ponoc mam po ojcu.On jak tez jego brat sie powiesili...straszne to bylo...ojca znalezlismy..jeszcze zyl...wiedzialam ze nie moge go ratowac...ze musze uszanowac jego decyzje...ale presja brata byla silna i pomoglam przywrocic w nim zycie...pozniej zalowalam i zaluje do dzisiaj...zostal na 2 lata roslinka...i tylko wedle mnie znecalismy sie nad nim...neurolog twierdzil ze przez bol do mozgu droga...a dla niego juz nie bylo innej drogi jak umrzec...nic nie przywrocilo mu jasnosci mysli i sprawnosci fizycznej...
do dzisiaj nie wiadomo co mu bylo...czy to byla depresja endogenna ,czy neurastenia czy schizofrenia...takie diagnozy mu stawiano...a ja wiem jedno ...to nie byla jego jedyna proba...i trzeba bylo nam uszanowac jego decyzje....
jesli mial to co ja to z tym nie da sie zyc ....bo to nie zycie tylko drwina z czlowieka i przypominanie ze mamy duzo z instynktow...