Boshe, jeszcze się z tego nie otrząsnęłam, ale jednak mam ważne wiadomości, niektóre lepsze, niektóre gorsze...sami ocenicie, piszę to, co mi przychodzi do głowy:
- nie jestem uczulona na koty (ale i tak dla świętego spokoju zrobię testy!)
- nie jest to astma
- muszę jechać do kardiologa (powiększona tętnica, hm...,,brak talii w sercu :/)- chyba nie jest zbyt groźne...
- najważniejsze- udam się niedługo do p[sychologa- główną przyczyną kaszlu jest tło stresowe...fakt- ostanio mało nie przeszłam, ale jeszcze w szkole mnie od kalek wyzywali no i całą klasę :/ cóż, jestem wrażliwą osóbką :/ Ponadto- muszę ograniczyć widywanie się z moją hm...,,koleżanką''. Wiele jej zawdzięczam, ale z bulimiczką zadawać się nie będę...choruje bardziej ode mnie i nie mówi rodzicom- tak w ogóle nie traktuje tego poważnie, nie pozwoli sobie pomóc...
No tak...muszę duuuuuuuuużo relaksować się, mama nawet dostała obsesji na punkcie tego zdania: ,,Relaksuj się, Paulinko!!!'' + inne argumenty...
Jakoś mi to nie wychodzi, pojdę do psychologa, dostanę wskazówki, porady, to na pewno pomoże...jednak wiara nie jest matką głupich!!!!~Ajuż traciłam nadzieję.... Teraz czeka mnie trudne zadanie: stanąć na siły psychiczne!!!!!

Mam nadzieję (o, znowu ;]), że się uda, wiem że to nie jest proste...Najgorzej to połączyć ze szkołą- lekarz nawet mówił, aby zmienić środowisko, szkołę, no ale...To raczej nierealne

No i miła wiadomość- mama znalazła pracę, uf...Jak ja się cieszę, ona z resztą też. Miała 6-letnią przerwę ze względu na ciężką chorobę- gruźlicę...Ja się n ie zaraziłam, bo byłam wtedy na ścisłej chemioterapi. Będzie pielęgniarką, pomocnikiem okulistycznym w Poliklinice w Zedilonej Górze :) Wiem- obiowiązki będą, ale muszę się z tym oswoić, pogoidzić i mieć nadzieję :)

No tak...nie mam co liczyć na jakieś lepsze myśli, ale...przyzwyczaiłam się z tym. To, że rodzice się wściekają, jednym chem wpuszczam, drugim wypuszczam. Jednak dało efekty- mama już się troszkę (:/) uspokoiła, tata też, ja też...Mimo tego, że wszystko wskazuje na najgorsze- jutro do alergologa, osatno byłam u laryngologa i robiłam wymaz z gardła. Jednak nic nie wykazało, a i jeszcze ważna rzecz: alergen na kota można odczulić!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Tylko, że to drogie :((((((((((((((((((((((((((((((. Hm...na ocenach mi zbytni nie zależy, jadę na 4, a kiedyś na piątkach :/. Z resztą- nie powinni mi tyle zadawać! Muszę chyba mieć czas na badania i powrót do życia :( Jednak chyba nie rozumieją: mówi się trudno, przykro mi- nie będę zdrowia poświęcaćna jakieświększe wysiłki :P
Na duchu powspierał mnie mój kolega- Krzysiu :). Tzn: tak opowiada, iż zapominam o całym świecie. Jednak to tylko kolega- nic więcej między nami nie jest :P Tylko dobra przyjaźń, a teraz pożyczył mi płytkę do przesłuchania :)
Mimo gorszego kasszlu jakoś ,,dycham''' w szkole. Boję się, że to atma, bo mam częste ataki dusznści- ale tylko poza domem. W domu tylko kaszel- raz gorszy, raz lepszy. Dzisiaj jednak miałąm na prawdę trudności z oddychaniem:
1 oddech- może być,
2 oddech- ledwo, ale jakoś
3 oddech- niepełny, płytki, z kaszel, boli w klatce piersiowej...
4 odech- żyję? bo przed chwilą myślłam, że płuca wyplułam :/
5 oddech- to samo
6 oddech- to samo
7 oddech- jush lepiej :) ale mogłoby być lepiej
i tak w kółko...przyznam, że na lekcji jest mi trudno. Na dodatek raz miałąm flegmę z..krwią. Pocieszam się, że to ściągnięte z nosa :|
Nic mi innego nie pozostało, jak czekać na diagnozęalergologa, mam nadzieję że testów nie zleci, ale jedno jest pewne: to nie zakażenie płuc :| Eh... jakoś muszę żyć, chociaż...czy to konieczne...chyba tak...

Sylwestre był do d***y: posiedziałam do 22.30, a potem próbowałam wypluć skórę z mojego gardła...Matka już kompletnie nie może tego wszystkiego znieść: dostałam ścierą pięć minut przed północą, bo to wszystko moja wina. Biorąc to, iż przez sen często gadam, to wypowiedziałam kilka raniących słów...To moja wina, wszystkiemu jestem ja winna: jestem chodzącym śmieciem! Tak, jestem nikomu potrzebnym śmieciem! Przeze mnie rodzice często się kłócą, to przeze mnie stracą wszystkie pieniądze, to moja wina, moja moja moja, moja, MOJA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dlatego czuję, że na prawdę nie jestem już komukolwiek potrzebna! Jestem tylko takim czymś, co przeszkadza żyć. Mam jechać do laryngologa, bo w tej dziurze nic nie ma, ale ja uważam, iż powinnam jechać do pulnolologa...Nie wiem, jak juttro pójdę do szkoły! Nie wiem! To będzie koszmar: pewnie przez ten kaszel wyrzucą mnie jużż z pierwszej lekcji...Jestem tego pewna, a na chemii to na 100%, nie ma wątpliwości, Boże- gdzie ja wtedy pójdę? D odomu, aby znowu oberwać od mamy? Czy higienistki, która mi i tak nie pomoże? Nie wiem, nie wiem, nie wiem, nie wiem, nie wiem...Tak bardzo się boję, mam takiego stracha i oczywiście nikt tegonie bierze pod uwagę, że właśnie przy ICH zachowaniu tylko gwóźdź do trumny mi wkładają. Heh ten rok jest wyjątkowo pechowy: w lutym zwichnęłam nogę, wróciłam na Dzień Wagarowicza, kiedy tylko ja byłam na lekcjach, a teraz to..Przez lato i jesień nie miałam nic poważnoiejszego..Mam takie jedno, jedyne marzenie na ten rok: zdrowie i NA PRAWDĘ NIC WIĘCEJ!!! Nic mi chyba do szczęścia nie potrzeba jak tego, aby wszstko był jak kiedyś...ale to przeszłość. NA w-fie już raczej ćwiczyć nie będę, chociaż wolałabym słuchać tego, że biegam jak żółw i jestem mutantem- wg nauczyciela. Szkoda, iż nikt nie wie, ile to wysiłku to kosztuje..heh, już stracone na leki 1500zł. Im cena wyżej, tym gorzej...

Idę posłuchać Still Remains, metal...to mi daje ulgę...