Boshe, jeszcze się z tego nie otrząsnęłam, ale jednak mam ważne wiadomości, niektóre lepsze, niektóre gorsze...sami ocenicie, piszę to, co mi przychodzi do głowy:
- nie jestem uczulona na koty (ale i tak dla świętego spokoju zrobię testy!)
- nie jest to astma
- muszę jechać do kardiologa (powiększona tętnica, hm...,,brak talii w sercu :/)- chyba nie jest zbyt groźne...
- najważniejsze- udam się niedługo do p[sychologa- główną przyczyną kaszlu jest tło stresowe...fakt- ostanio mało nie przeszłam, ale jeszcze w szkole mnie od kalek wyzywali no i całą klasę :/ cóż, jestem wrażliwą osóbką :/ Ponadto- muszę ograniczyć widywanie się z moją hm...,,koleżanką''. Wiele jej zawdzięczam, ale z bulimiczką zadawać się nie będę...choruje bardziej ode mnie i nie mówi rodzicom- tak w ogóle nie traktuje tego poważnie, nie pozwoli sobie pomóc...
No tak...muszę duuuuuuuuużo relaksować się, mama nawet dostała obsesji na punkcie tego zdania: ,,Relaksuj się, Paulinko!!!'' + inne argumenty...
Jakoś mi to nie wychodzi, pojdę do psychologa, dostanę wskazówki, porady, to na pewno pomoże...jednak wiara nie jest matką głupich!!!!~Ajuż traciłam nadzieję.... Teraz czeka mnie trudne zadanie: stanąć na siły psychiczne!!!!!

Mam nadzieję (o, znowu ;]), że się uda, wiem że to nie jest proste...Najgorzej to połączyć ze szkołą- lekarz nawet mówił, aby zmienić środowisko, szkołę, no ale...To raczej nierealne

No i miła wiadomość- mama znalazła pracę, uf...Jak ja się cieszę, ona z resztą też. Miała 6-letnią przerwę ze względu na ciężką chorobę- gruźlicę...Ja się n ie zaraziłam, bo byłam wtedy na ścisłej chemioterapi. Będzie pielęgniarką, pomocnikiem okulistycznym w Poliklinice w Zedilonej Górze :) Wiem- obiowiązki będą, ale muszę się z tym oswoić, pogoidzić i mieć nadzieję :)