Pisząc to zastanawiałam się od czego zacząć...mam 18 lat,przede mną matura i wybór studiów..od kiedy tylko pamiętam zawsze chciałam spełnić się w zawodzie lekarza...zawsze!Większosć znajomych mówi,że ja poprostu mam takie coś innego w sobie...dużo ludzi wybiera sie na medycyne jednak ja to poprostu inna bajka...tak mówią.Ile w tym prawdy nie wiem...Jednak zawsze miałam do tego takie powazne podejście(mama czasem się śmiała,że mam bzika na punkcie medycyny i rzeczy z nia związanych)...Historia,którą chciałbym przedstawić,ma za zadanie spełnić rolę jakiegoś pocieszenia...bo zawsze można walczyć..i jeśli tylko kochamy to życie to nie można się poddać,nawet jak wyrokiem jest nowotwór!Wszystko zaczęło się 4 lata temu.Był dzień jak każdy mój tata jakoś źle sie czuł..miał problemy z oddawaniem moczu,na początku nie przejował sie tym,jednak cos było nie tak...


cdn...