sposoby radzenia sobie ze przewlekłym stresem
zdumiewa nas czasami , jak wiele człowiek może znieść i jak potrafi sobie radzic
nawet w najbardziej trudnych sytuacjach takich jak ciężka choroba ,
śmierć członka
rodziny , utrata pracy itp. Oczywiście nie wszyscy ludzie potrafia skutecznie
poradzić sobie w takich sytuacjach , większości radzi sobie dość dobrze i co
najważniejsze samodzielnie . Szczególną rolę stresotwórczą odgrywa choroba .
W skrajnych sytuacjach takich jak np zachorowanie na chorobę nowotworową
ludzie
zmuszeni są wytworzyć sposoby radzenia sobie ze stresem i towarzyszącemu
mu
lękiem , które pozwoliby im znosić chorobę.Pewne dane na ten temat przedstawia
H.Wrońska - Polańska w oparciu o badania dotyczące sposobów radzenia
sobie ze stresem
przez pacjentów z białaczką . Zarówno samo rozpoznanie jak i leczenie
szpitalne
powodują stan silnego zagrożenia wywołując w konsekwencji lęk jako reakcję
na to zagrożenie .Istotną rolę w powstawaniu lęku odgrywa sposób , w jaki
chorzy dostrzegają i oceniają swoją sytuację a także sposób zachowania wobec
chorych personelu medycznego oraz najbliższej rodziny , polegajacy między
innymi
na nieinformowaniu chorego o niepomyslnym rokowaniu .Jak wynika z badań
psychologicznych przytaczanych w powyższej pozycji , chorzy na białaczkę
są w znacznym stopniu świadomi swej choroby i większość badanych pacjentów
stosowało dla obrony przed lękiem techniki określane jako represywne np.
negowanie , zaprzeczenie , tłumienie lub wypieranie uczuć lęku lub niepokoju .
Stosowanie tego rodzaju technik powodowało utrzymanie się u tych chorych
stanu wielkiego napięcia wewnętrznego , pomimo to , chorzy ci starali się
być wytrwali i kontrolować siebie w taki sposób , który pozwoliłby im godnie
znosić swoje cierpienie .Natomiast chorzy realistycznie oceniajacy swoją
sytuację
mieli większe trudności w zaakceptowaniu siebie w roli chorego i przystosowaniu
się
do choroby .
Tak więc, zdaniem autorki badań , tłumienie lęku stanowiło dla pacjentów ważny
czynnik ułatwiający się przystosowanie do choroby i zaakceptowanie
siebie w roli pacjenta , co pozwala im lepiej znosić chorobę i proces leczenia .
Poprzez poznanie przyczyny można dojść także do zrozumienia znaczenia i wpływu
jakie fakt zachorowania i operacja wywarły na życie człowieka , którego te
zdarzenia dotknęły .
Jakkolwiek w przypadku zachorowań na raka rzeczywiste jest przyczyny choroby
nie są znane
istnieją tylko narazie przypuszczenia czy hipotezy na ten temat to jednak osoby
chore próbują poznać powód , dla którego włąsnie one zachorowały .Ze
wspomnianych badań wynika ,że blisko 98% pacjentek miało jakąś hipotezę na ten temat
, a tylko 63% ich współmałżonków potrafiło podać jakieś wyjasnienie
dlaczego ich żony zachorowały .
Oznaczało to ,że potrzeba uzyskania wyjaśnienia byłą znacznie silniejsza
wśród samych chorych niż wśród zdrowych osób z ich otoczenia . Większość
pacjentek przypisywała powstanie swojej choroby ogólnym stresom
lub ich szczególnym rodzajom .Większość przyczyn wykazanych przez pacjentki
miała miejsce w przeszłości a nie obecnie lub były to zdarzenia nad którymi
można mieć pewną kontrol np.dieta czy stresy a nie np.dziedzicznie .
Nasunęło to przypuszczenie , że poszukiwanie znaczenia moze być powiązane
z
procesem odzyskiwania kontroli nad sytuacja (na dietę mamy jakiś wpływ , na
geny niestety nie )Wiele kobiet chorych na raka stało sie wierzyć , że są zdolne
zapobiec nawrotowi choroby .2/3 badanych pacjentek wierzyło , że ma
przynajmniej
jakąś kontrolę nad przebiegiem rekonwalescencji .Z pozostałej 1/3 chorych ,
część wierzyła ,że co prawda one same nie mają wpływu na raka , ale mają go
lekarze
i ,że choroba może być opanowana w toku dalszej terapii.Kiedy ponownie
porównano odsetek pacjentek lub lekarzy przekonanych o kontrolowanej
jakości raka z przekonaniami grupy porównawczej to okazało się , że znacznie
więcej
pacjentek wierzyło w to ,że raka się uda opanować niż ich współmałżonków , co
może oznaczzać , że potrzeba kontroli nad chorobą jest znacznie wyższa u
chorych
.Wiele pacjentek starało się opanować chorobę poprzez wysiłek psychiczny , a
najczęściej stosowaną strategią były starania o ścisłe przestrzeganie zaleceń
lekarzy i przekonanie ,że napewno nigdy więcej nie zachorują .Sporo pacjentek
próbowało
opanować chorobę poprzez stosowanie specyficznych technik p-sychologicznych
takich jak
medytacja , autosugestia czy pozytywne myślenie albo też stosowała kombinację
technik . Część spośród nich podejmowała także bezpośrednie działanie zaradcze.
W wielu przypadkach chore kobiety zmnieniały sposób życiaco , ich zdaniem
zmiejszało szansę rozwoju choroby , inne zmieniły dietę , przestały przyjmować
tabletki antykoncepcyjne i leki hormonalne . Poza bezpośrednimi działaniami chore
starały się również opanować stres poprzez zdobywanie informacji na temat
choroby , tak aby zrozumieć jej przebieg i leczenie .Tak więc pacjentki
zmierzały do uzyskania poczucia kontroli przez umacnianie wiary w opanowaniu
choroby , podejmowanie realnych działń zapobiegawczych .
Fakt zachorowania , na który człowiek nie ma wpływu prowadzi często do
obniżenia zarówno
jego samooceny , jak i poczucia własnej wartości . Konieczne zatem staję się
podjęcie działań , dzięki którym możliwe jest odzyskanie i wzmocnienie
poczucia własnej wartości i wysokiej samooceny .Okazuję się ,że wiele osób
podejmuję taką próbę a ważną rolę odgrywają w tym procesie porównania
społeczne . Badane pacjentki myślały , zazwyczaj że radzą sobie równie dobrze
a nawet
lepiej niż inne , które przeszły podobną chorobę i operację .Dokonały zazwyczaj
porównań w dół z osobami gorzej funkcjonującymi , bedącymi w gorzszej sytuacji .

Zauważmy , że wielu z nas postępuję podobnie .Jeszcze inny, ważny mechanizm
ułatwiający człowiekowi radzenie sobie ze stresem to złudzenia .
Zdaniem badaczy , to czy i jak skutecznie poradzimy sobie ze stresem zależy od
umiejętności
tworzenia i podtrzymywania pewnej ilości złudzeń , które stanowią specyficzny
sposób postrzegania faktów , który pozwala je zobaczyć jako korzystniejsze
niż są naprawdę . Oczywiste złudzenia , aby spełniały swoją pozytywną
rolę powinny mieć jakieś oparcie w rzeczywistości .Iluzję mogą chronić
i skłaniać do pozytywnego myślenia i działania . Np. wymyśla się przyczyny
zachorowania na raka niezależnie od tego , czy fatycznie pozostają one
nieznane , silnie wierzy się w możliwość kontroli nad nowotworem , pomimo
braku
wystarczającego uzasadnienia takiej wiary , dokonuję się porównań społecznych
z
osobami w gorszej od nas sytuacji , a jeśli nie ma odpowiedniej osoby wzorcowej
z którą można się porównać , wymyśla się ją wszystkie te zabiegi podejmuję się
w
celu uzyskania korzystnego samopoczucia dla procesu radzenia sobie ze stresem
.Również zaprzeczenie może mieć znaczenie w chronieniu ludzi przed załamaniem
zarówno w początkowym stadium wystąpienia zagrożenia jak i w momencie
w którym muszą oni przyjąć trudną do zaakceptowania informację -diagnozę
.Oczywiscie czasem zdarza się
tak że złudzenia zostają zaburzone np. przekonanie że można kontrolować raka
zostae
nagle podważone przez nawrót choroby .
Moze się wtedy pojawić silne pobudzenie , agresja skierowana na otoczenie
lub
siebie samego oraz próby odzyskania kontroli po powtarzajacych się
niepowodzeniach
w odzyskaniu wpływu na sytuację człowiek zwykle zaprzestaje kolejnych prób
i przejawia bezradność . Wreszcie możliwy jest także trzeci sposób reagowania .
Stanowi ją tzw . pogodna beztroska . Jeśli czyjeś przekonanie na temat tego ,
co jest powodem jego
choroby nie zostanie potwierdzone , to poszuka innej przyczyny .Nie znaczy to
, że
ludzie tyak spokojnie reaguja na niepowodzenia . Po prostu ci którzy są
przekonani
że znają powody swojego zachorowania , którzy wierzą że są w stanie
kontrolować przebieg choroby , albo są przekonani , że bedą ją znosili dobrze
, nawet gdy
te oczekiwania nie potwierdzą sie , to i tak mogą być w lepszym stanie
psychicznym , niż ludzie
którzy takich przekonań wcześniej nie żywili.
Można powiedzieć , że umiejętnosć i łątwość tworzenia iluzji w pewnym sensie
uodpornia
ludzi na kolejne niepowodzenia zwiazane z niepotwierdzeniem się złudzeń .I to
włąsnie
pozwala im na pogodna beztroskę .
pozdrawiam i życzę WAM dużo radości
Karolina

odporność na stres

każdy człowiek ma własny, różniący sie od innych , poziom tolerancji na
stres psychologiczny.
Walka ze stresem może doprowadzić do zwiększenia odporności na dany rodzaj
stresu
np. ktoś , kto wielokrotnie występuję publicznie może uodpornić się na ten
rodzaj stresu i przeżywać go słabniej niż ktoś , kto nie ma takiego doświadczenia
w kontaktach z innymi ludźmi. Każdy człowiek jest w stanie radzić sobie z inną
porcją stresu , ale odporność każdego z nas ma jednak granice. Istnieje tzw
.optymalny
poziom stresu , który zapewnia maksimum wydajności . Wiele osób działa nawe
t lepiej
w warunkach stresu niż w tzw. warunkach normalnych .
Łatwość ulegania stresowi oraz sposób i czas opanowania reakcji stresowych
zależą od bardziej trwałych cech człowieka takich jak wrażliwość emocjonalna
, odporność na zakłócenia , wytrzymałość , które z kolei determinowane są przez
cechy temperamentu czy włąściwośći układu nerwowego człowieka .Jednakże to
jak ostatecznie człowiek poradzi sobie ze stresem i sytuacją , która go wywołała
zależy zgodnie z teorią Lazarusa od poznawczej oceny cech , które zaszły
w otoczeniu .pozdrawiam cudownego dnia Karolina

jak ludzie radzą sobie ze stresem
Różnego rodzaju wydarzenia i sytuacje życiowe powodują w organizmie człowieka zmiany
które moglibyśmy nazwać stresowymi .Wielu tych zdarzeń nie jesteśmy w stanie uniknać
, ponieważ nie możemy całkowicie odizolować się od innych ludzi , od wpływu
czynników fizycznych czy biologicznych na nasz organizm , nie potrafimy
przewidzieć wszystkich potencjalnych zagrożeń i zapobiec ich pojawieniu się
.A zatem możemy próbować nie dopuścić do ich powstania i wpływu na nasz organizm .
ograniczyć ten wpływ czy tez radzić sobie z jego skutkami .Problem radzenia sobie ze stresem
jest niezwykle istotny z punktu widzenia przystosowania się człowieka do warunków środowiskowych .
Trudno byłobysformuować lub przedstawić jedną uniwersalną receptę , skuteczny przepis na to , w jaki sposób
poradzić sobie ze stresem .Sposoby te i ich efektywność zależą od bardzo wielu
czynników. Wynikają one z tego , jaki jest człowiek zarówno w sensie biologicznym jak i psychicznym
tzn jakie ma cechy i jak funkcjonuje jego organizm , a zwłaszcza układ nerwowy.
Ponadto znaczenie ma osobowość człowieka , jego inteligencja, dotychczasowe
doświadczenia z sytuacjami stresowymi itp.oraz to , jaka jest natura sytyuacji stresowej
tzn w jakich warunkach stresowych , i jak silnie wpływających na człowieka musi on funkcjonować .
Ludzie uczą sie rozmaitych sposobów radzenia sobie w sytuacjach trudnych np
poprzez naśladowanie innych , albo metodą prób i błędów ,albo tez nie są inni zdolni
wytworzyć żadnej strategi i pozostają bierni . Jest to jednak stwierdzenie mało
precyzyjne , bowiem w rzeczywistości nawet jeśli człowiek w sytuacji stresowej
pozostaje bierny w sensie ruchomym , to jego organizm może reagować
zwiększoną aktywnością np fizjologiczną czy emocjonalną .
Sposób radzenia sobie ze stresem , który wykorzystamy zależy zatem od rodzaju
sytuacji stresowej , od intensywnośći stresu oraz inwidualnych właściwości człowieka.
Zdaniem R.Lazarusa różne sposoby radzenia sobie ze stresem pełnią dwie czasadnicze funkcje
.Po pierwsze służą one zmianie sytuacji na lepsze , albo poprzez zmianę własnego zachowania
, alo poprzez zmianę otoczenia (aktywność zawodowa ).Druga funkcja polega na
opanowaniu emocji w taki sposób , aby nie wymknęły się spod kontroli i nie załamały
odporności psychicznej ani nie utrudniły kontaktów z innymi ludźmi .Czasami obie te funkcje
mogą być sprzeczne ze sobą i nie powodować niekorzystnych skutków
a niekiedy sprzeczność taka powoduje poważne a nawet groźne dla człowieka
konsekwencje . Wyobrażamy sobie taką oto stymulację .
Kogoś z nas zaczął boleć ząb .Poprawimy swoje samopoczucie , przyjmując
środek przeciwbólowy , staramy się unikać przykrych myśli o tym , co może się stać
jeśli nie rozpoczniemy leczenia zęba , pocieszamy się że to pewnie nic groźnego .
Po jakimś czasie czujemy się lepiej , ale mimo to zwracamy się do lekarza o pomoc .
Mozna powiedzieć , że, jakkolwiek zastosowaliśmy pewne metody samouspokojenia
, to jednak zachowaliśmy się tak prawidłowo , udajac się do dentysty , gdyż w ten
sposób mogliśmy np zapobiec utracie zęba. A teraz inny przykład .Oto jakiś człowiek zaczyna
odczuwać powtarzające się zaburzenia trawienia .Odczuwa niepokój , ale opanowuje go
stosując różne zabiegi na przykład poszukujac jakiegoś wytłumaczenia tych dolegliwości
żołądkowych nie dopuszczając jednak myśli że objawy te mogą być sygnałem powżnej choroby
przyjmuje środki przeciwbólowe , pije wywar az ziół , zmienia dietę itp.
Dzięki tym zabiegom dolegliwości zmiejszają się i samopoczucie tego człowieka
także się poprawia. Nie korzysta on jednak z porady lekarza uznając dolegliwości za błahe. Po jakimś czasie może
moga jednak nasilić się tak bardzo ,że zmuszą go do wizyty u specjalisty .
I wtedy włąśnie okaże się ,że że rozwinęła się już poważna choroba , a rokowanianie są pomyślne .
Tak więc samouspakajanie opóźniło działanie niezbędne do tego , aby ustrzec
się przed groźnymi następstami istniejacymi juz w organizmie zaburzeń .
W niektórych przypadkach samouspokojenie prowadząc do poprawy naszego
samopoczucia opóźnia podjęcie niezbędnych działań zaradczych albo wręcz je uniemożliwia .
Według RLazarusa samouspakajace sposoby radzenia sobie ze stresem odgrywają
także pozytywną rolę wspomagajac niektóre działania zaradcze .Jeśli jednak opóźnia
lub hamują podjęcie działąń zaradczych to mogą być niebezpieczne .Wydaję się
że w życiu chętniej i częściej sięgamy do metod będąch jakąś formą samouspakajania
odraczając konieczność podjęcia innych , właściwych działąń zaradczych .

co to jest stres i czy musimy się go bać ?
Stres stanowi złozone zjawisko obejmujące zmiany psychologiczne i fizjologiczne
pojawiajace sie w odpowiedzi na rozmaite bodźce i suutyacje obojętne dla jednostki.
Mogą być stanowić stresory ze względu na znaczenie , jakie człowiek im przypisuję
albo też mogą być stresotwórcze ze względu na swoje właściwości (wirusy ,bakterie
a takze hałas czy temperatury).
Reakcje fizjologiczne na działające stresory związane są z pobudzaniem układu
wegetywnego lub wydzielania wewnętrznego , a w przypadku długotrwałego stresu
z rozwijającym się ogólnym zespołem adapcyjnym obejmującym zarówno pobudzenie
wegetatywne jak i hormonalne .Zmiany psychologiczne dotyczą przede wszystkim
procesów poznawczych (spostrzeganie , myślenie, pamięć )oraz emocjonalno-
motywacyjnych . Reakcje fizjologiczne i psychologiczne sa zwykle powiązane ze sobą
, chociaż ich natężenie moze być odmienne u kazdego z nas.
Zewnętrznie stres przejawia się pobudzeniem ruchowym , jakkolwiek reakcja
stresowa może być tak silna, że prowadzi do zwolnienia , zahamowania lub
całkowitego zablokowania reakcji motorycznych . Chroniczny stres może doprowadzić
do rozwoju zaburzeń w funkcjonowaniu organów oraz osobowości człowieka .

czy musimy się bać stresu ?
Oprócz negatywnych reakcja stresowa może mieć takze pozytywne znaczenie .Istota
stresu w ujęciu Hansa SELYE polega na zmianach przystosowujących organizm
do wymagań jakie są mu stawiane. W tym modelu stresu istotne jest natężenie
wymogów stawianych organizmowi im silniejsze , tym większy powodują stres
.Aktywizacja organizmu powinna umożłiwić mu mobilizację sił do walki ze stresorami
i przywrócenie (utrzymanie )stanu równowagi w zmienionych warunkach . Jednakże przeciążenie
organizmu stanowi zjawisko niekorzystne a wręcz niebezpieczne.
zarównoi zbyt niski i zbyt wysoki poziom pobudzenia działą niekorzystnie . Stres narastajac
osiąga swoje apogeum , poziom ten można nazwać optymalnym poziomem stresu
i jęsli nadal wzrasta to staje się szkodliwy. Punkt , w którym stres osiąga poziom optymalny
dla danego człowieka , a więc maksymalna tolerancja stresu jako siły konstruktywnej
stanowi funkcję rozmaitych czynników biologicznych i psychologicznych .
Wzrost pobudzenia do pewnego poziomu związany jest z równoczesnym wzrostem sprawnosci
działania .
Powyżej poziomu optymalnego wzrost pobudzenia powoduję odwrotny skutek( spadek efektywnosci ).
Dla każdego zadania zależne od stopnia jego trudnosci , istnieje optymalny
poziom pobudzenia , przy którym działanie prowadzi do najlepszych efektów .
Mniejsze pobudzenie jest korzystne przy trudnym , a większe przy łatwym zadaniu .
Warto wspomnieć , że Hans SELYE nie uważa ,aby stres był czyms , czego nalezy unikac . w jednej ze
swoich prac , wyróżnia dwa rodzaje stresu : konstruktywny i destrukcyjny.Uważa że stres moze byc pozytywna
siła motywującą , podwyższającą , subiektywna jakość życia , dając radość , zadowolenie
i poczucie spełnienia zadań , które człowiek realizuje w swoim życiu .
Ale stres może również także utrudniac i dezorganizować nasze życie , stanowiąc
siłę destrukcyjną .Opanowanie stresu może wymagać czasem zmiany nastawienia i
nowej filozofii życiowej . Pozdrawiam miłego tygodnia Karolina BuŹka
Żródło Stres to brzmi groźnie Włodzimierza Oniszczenki

08,04,2007
Z okazji Świąt Wielkanocnych życzę Wam aby nadchodzące
Święta Wielkanocne
wniosły do Waszego serca wiosenną radość i świeżość ,
pogodę ducha , spokój , ciepło i nadzieję,
Zdrowia , szczęścia , humoru dobrego,
a przy tym wszystkim stołu bogatego .
Mokrego dyngusa , smacznego jajka
i niech te Święta będą jak bajka .
pozdrawiam Wesołego Alleluja życzy karolina
buziaczki i odzywajcie sie czasem do mnie Robaczki
dziś nic nie wpisałam bo mam stracha przed wizytą u dentysty i pamiętajcie dbamy o ząbki buziole
Wasza karolina życzy Wam cudownego słonecznego popołudnia