Jednym z największych osiągnięć farmakologii ubiegłego stulecia było uzyskanie syntetycznych leków hamujących poszczególne ogniwa układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). W stanach fizjologicznych układ ten jest jednym z najważniejszych czynników odpowiadających za izowolemię i izojonię płynów ustrojowych oraz uczestniczących w regulacji ciśnienia tętniczego krwi. Zrozumienie faktu, iż układ RAA lub poszczególne jego ogniwa mogą stać się kluczowymi elementami patogennymi wielu stanów chorobowych tj. nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca, zrewolucjonizowało farmakoterapię tych schorzeń.

Jednym z największych osiągnięć farmakologii ubiegłego stulecia było uzyskanie syntetycznych leków hamujących poszczególne ogniwa układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). W stanach fizjologicznych układ ten jest jednym z najważniejszych czynników odpowiadających za izowolemię i izojonię płynów ustrojowych oraz uczestniczących w regulacji ciśnienia tętniczego krwi. Zrozumienie faktu, iż układ RAA lub poszczególne jego ogniwa mogą stać się kluczowymi elementami patogennymi wielu stanów chorobowych tj. nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca, zrewolucjonizowało farmakoterapię tych schorzeń.