Mimo znacznego postępu, jaki dokonał się w terapii i kontroli nadciśnienia tętniczego nadal wielu pacjentów nie osiąga zalecanych wartości ciśnienia tętniczego. Co więcej, często obserwuje się znaczne rozbieżności między wartościami ciśnienia tętniczego osiąganego tymi samymi preparatami przez grupę pacjentów leczonych w warunkach praktyki lekarskiej, w porównaniu do grup pochodzących z badań klinicznych. Możliwości zniwelowania tych rozbieżności, a zatem poprawy skuteczności leczenia i kontroli nadciśnienia tętniczego były w ostatnim czasie intensywnie badane. Istotnym elementem, wydawało by się bagatelnym, skutecznej terapii nadciśnienia tętniczego jest dokładny pomiar jego wartości pozwalający na odpowiedni dobór dawek i preparatów oraz umożliwiający wykrycie nadciśnienia maskowanego, a także zjawiska nadciśnienia białego fartucha. Niezwykle problematycznym zagadnieniem w hipertensjologii pozostaje zagadnienie nadciśnienia opornego na leczenie. W ostatnim okresie pojawiły się wyniki istotnych badań, mówiące o zasadniczym znaczeniu diety niskosodowej w poprawie kontroli i wartości ciśnienia tętniczego osiąganych przez pacjentów, u których maksymalna farmakoterapia nie jest skuteczna. Kolejnym problemem w codziennej praktyce lekarskiej są również trudności z doborem nie tylko odpowiednich dawek leków przeciwnadciśnieniowych, ale także odpowiednich preparatów. W tym kontekście coraz częściej dyskutuje się o istotnej roli jaką w procesie uproszczenia schematów terapeutycznych oraz poprawy współpracy pacjent - lekarz odgrywają preparaty łączone.